“Nihayetinde ,belki de bir fıkra hayal etmeliyiz yalnızca ;asla tamamıyla anlaşılmayacak kadar koyu ve garip bir aksanla sürekli yeniden anlatılan ,uzun bir fıkra .Hayat ,işte o fıkra ,dostlarım .Ruhsa ,kahkahayı bastığınız kısım .”
Villa Meçhul’da bir düş yolcuğu ,renkli dünyalara açılan kapılar ve ruh karnavalı vardı yine .Beni hiç şaşırtmadı Tom amca .Yine harikaydı gökyüzünde rengarenk parıldıyan havai fişekler gibi beyinde düşsel patlama hissi yaratan bir kitaptı .
Villa MeçhulTom Robbins · Ayrıntı Yayınları · 201278 okunma
“Ruh derken tam olarak neden bahsediyoruz ?Bir kere ,pop kültüründekinin aksine ruh ,Detroit’te mutsuz bir aşk ilişki yaşayan kilolu bir gece kulübü şarkıcısı değildir .Ruh dediğin ,Memphis’te bir berber dükkanında takılmaz ,akşam yemeğinde yayınbalığı kızartmaz ve iç çamaşırı çekmecesinde 38lik Special tabanca bulundurmaz.Zor zamanların ve uçuk yaşamların ruha çeşni katabileceği gayet doğrudur ama ruhu asıl kabartan maya ,neşedir.”
“Öte yandan “ diye devam etti Stubblefield “ruh katiyen bir kova metafiziksel kuru buzdan yayılan salık sarı bir buhar değildir .Bütün ektoplazmik çağrışımlara rağmen ,onu mübarek bir mide gazı dalgası ya da şahsi bataklık gazı sananları inatla yanıltmıştır .”
“Hem biz de ,bütün işaretlerin paradoksal olduğunu gösteren bir evrende yalpalayıp duran ikilikli bir gezegeni işgal etmiş ,çelişki dolu bir tür değil miyiz zaten ?”
“Neyse odur,neysen osundur ve hata diye bir şey yoktur.”Sölerinin ne anlama geldiğinden emin değildi .Aklın vahşi atının üzerine gümüşten bir gem takmak için yapılan şifreli Zen numaralarından biri dahaydı belki de .”