Şimdi burada Dünya ıpıssız. Bende ise hiçbir tını yok artık. Patlamış bir tamtam eskimiş bir müzik aleti gibiyim. Artık odun gibi duyarsız biri olduğumu seziyorum.
"Tüm bunlar bir yana, insan, durmadan mal biriktirdiği şu günümüzdeki kadar mutsuz olmamıştır hiç. Dünyanın hiçbir yerinde, şu biriktirmeye meylettiği yerdeki kadar düşmemiştir. Bu da bana Batı tarihinin, insanın yekdiğerine verdiği güven duygusundan yoksun olduğunu gösteriyor. İnsanın mutluluğu için ancak Allah'ın varlığı ve güvencesi gerekir."
"Biliyorsunuz, biz siyah öğrencilerin yazgısı, bir bakıma biraz da posta tatarınınkine benziyor. Evimizden çıkarken, kesinlikle geri dönüp dönemeyeceğimizi kestiremiyoruz. Yolun sonunda kendi maceramıza yeniliyor, tutsak düşüyoruz. Birden anlıyoruz ki, tüm yolculuğumuz boyunca durmaksızın değişmiş ve sonunda bir başkası olmuşuz... Kimi kez de değişim tamamlanmaz, bizi ikircikli bir duruma sokar ve şaşkınlıkla olduğumuz yerde kalakalırız. O zaman yüreğimiz utanç dolu, saklanacak yer ararız."