Hiçbir milletin tarihinde, Hint din ve medeniyetinin ortaya koyduğu düzenleme kadar insan şerefini ayaklar altına alan, sınıflar arasında korkunç uçurumlar açan, insafsız ve kaba bir aristokrasi görülmemiştir. Hz İsa'nın doğumundan 3 asır önce Hindistan'da Brahmanizm medeniyeti doğdu. Hint toplumu için yeni bir anayasa hazırlandı. Bütün ülkenin oy birliği ile kabul ettiği siyasi ve medeni bir kanun ortaya kondu. Ülkenin günlük hayatında dini bir merci ve resmi bir kanun olarak yerini alan Bu kanun şimdi bile "MENU ŞASTIR" adıyla bilinir.
Bu kanun, ülke halkını 4 ayrı sınıfa ayırıyordu.
1- brahmanlar: kahinler ve din adamları
2- çetriler: savaşanlar
3- Vişler: Ziraat ve ticaretle uğraşanlar
4- Şadırlar (paryalar): işçi, zanaatkarlar ve köleler.
Bu kanunu koyan menü şöyle diyor: mutlak Kudret sahibi, dünyanın menfaat ve maslahatı için brahmanları ağzından, çetrileri kollarından, Vişleri bacaklarından, şadırları da ayaklarından yaratarak dünyanın yararı için her birine ayrı ayrı vazife ve sorumluluk yüklemiştir. *Brahmanların vazifesi* "veda" denilen kutsal metinleri öğretmek ve adanan kurbanları ilahlara takdim edip, sadaka vermektir. *Çetrilerin vazifesi;* insanlara kol kanat gerip sadaka vermek, kurbanları takdim etmek, vedaları öğretmek ve şehevi arzuları dizginlemektir. *Vişlerin görevi ise* sürüleri otlatmak, vedaları okumak, ticaret ve ziraat ile uğraşmaktır. *Şadırların ki ise* sadece bu zümreye hizmet etmektir.
Menü der ki: "brahmanlar, Allah'ın Seçkin kulları ve efendileri dir. Köleleri olan şadırların mallarından, kaba kuvvete başvurmadan istediklerini alabilirler. Çünkü kölelerin hiçbir şeyi yoktur. Elindeki bütün Servet efendisi'nindir."
"Eğer bir brahman ölüm cezasını gerektiren bir suç işlemişse, hakim ancak onun saçlarını kesebilir. Fakat aynı suç