Kendime sürekli suni hedefler, yeni cepheler, bitmez tükenmez meşgaleler icat ediyorum. Çünkü biliyorum ki o hedefler çekilirse, hayatın o gürültülü perdesi inerse, indiğim son durakta beni bekleyenler şunlar: Miskinlik, düşkünlük, kronik bir hüzün ve uyanmak istemediğim uykular. Koşmak bir tercih değil, o duraktaki karanlıktan kaçışın ta kendisi.