Auschwitz-Birkenau'da gizli bir okulu ve yasak kÜtüphaneyi acik tutabilmek için kendi hayatlarini ortaya koyan insanlarla ayni hayali paylasmayanlar olacaktir. Daha acil baska ihtiyaclarin oldugu bir ölüm kampinda bunun gereksiz bir cesaret eylemi oldugunu düşünenler çıkacaktır; zira kitaplar hastaliklari iyilestirmez, cellat ordusuna karsi silah olarak kullanilamaz, mideyi doldurmaz, susuzlugu gidermez. Dogru; kultur, bir insanin hayatta kalmasi icin gerekli degildir, yalnizca ekmek ve su gereklidir. Yiyecek ekmegi, icecek suyu oldugu surece bir insan hayatta kalir ancak yalnizca bu bicimde olursa bütün insanlik ölür. Bir insan güzellik karsisinda duygulanmazsa, gozlerini kapatip hayal gücünün çarklarını döndürmezse, soru soramazsa, cehaletinin sinirlarini kavrayamazsa bir kadin ya da erkek olabilir ancak insan degildir; onu somondan, zebradan ya da misk oküzünden ayirt eden bir sey yoktur.