XIV. Louis’nin hatası, insan doğasının her zaman aynı kalacağını düşünmesiydi. Bu hatası sonucunda ise Fransız devrimi oldu. Bu, hayran olunası bir sonuçtu. İktidarların yaptığı hataların tüm sonuçları oldukça hayranlık vericidir.
Fakat geçmişin artık önemi yoktur. Şimdiki zamanın da hiçbir önemi yok. Kafa yormamız gereken şey gelecektir. Çünkü geçmiş, insanın olmamış olması gerekendir. Şimdiki zaman ise insanın olmaması gerekendir. Gelecek ise sanatçıların izdüşümüdür.
Onlar, kendilerinden daha kötü olanları taklit ederek kendilerine yazık ettiler. Prens’in asasını ellerine almaya yeltendiler. O asayı nasıl kullanabilirler ki? Papa’nın üçtü tacını geçirdiler kafalarına. Bu yükü nasıl taşıyabilirler? Tıpkı kalbi kırık bir palyaço gibiler ya da ruhu henüz doğmamış bir papaz. Güzeli seven herkes onlara acısın. Güzelliği sevmeseler dahi, onlar da kendilerine acısın. Onlara diktatörlük oyununu kim öğretti?
Birisi gazeteciliğin dördüncü güç olduğunu söylemişti. Bu, o zamanlar için hiç şüphesiz ki doğruydu. Ama şimdilerde tek güç olduğu bir gerçektir. Gazetecilik diğer üçünü yedi bitirdi.