Başkasının kaderini omuzlarında taşımak ağır bir yüktür; başkasının kaderini ele geçirmeye çalışmak yanlıştır; kendi kaderini başkasına teslim etmekten hayır gelmez.
Değer vermeyince önem vermiyor, böylelikle ruhi zayiat azalıyordu. Bu da hayatın matematiği idi, okul sıralarında belletilmeyip yaş kemale varınca düşe kalka öğrenilen.
“En sevdiğin yer neresi?” diye sordu. Cevap verdim: “ En sevdiğim bir yer yok, en sevdiğim insanlar var ve en sevdiğim insanlarla birlikte olduğumda, orası en sevdiğim yer oluyor.”