"Bilmiyorum. Ben nereden bileyim? Bu işte hep beraber olduğumuzdan herhalde. Adamlarımızı geride bırakmadığımızdan. Hayat kısa, ölüm uzun olduğundan. Her şey yalnızlıktan daha iyi olduğundan. İnsanlar, insan olduğundan."
"Ölüm her zaman, insanların neden mezarlara çiçek bıraktığını merak etmişti. Hiç mantıklı değildi bu. Ölüler, güllerin kokusunun da ötesine giderdi çünkü. Ama şimdi... Tamam, yine tam olarak anlıyor değildi ama en azından, anlaşılması gereken bir şey olduğunu hissediyordu. "