Her insanın en büyük ihtiyacı anlaşıldığını hissetmek. İnsan doğası gereği , anlaşıldığını hissettiği yerde huzuru, mutluluğu bulur. Sizi anladığını hissettiğiniz insanlara kendinizi açarsınız.
İş hayatında, arkadaşlarla , günlük rutinde yaşadığımız hayal kırıklıkları ve sıkıntıların izleri silinir ama bir çocuğun ruhunda bıraktığımız iz ömür boyu kendini gösterir.
Yargılayan değil, anlayan anne babalar olmayı seçtiğimizde en azından bunun için çaba sarf ettiğimizde çocuklarımız için daha anlayışlı bir dünya inşa edebiliriz.
Özür dilemek yerine :
Duygularından bahset
||
Çocuğa nasıl hissettiğini sor
||
Benzer bir durumla karşılaştığında sen dağa farklı ne yapabileceğini anlat.
||
Benzer bir durumla karşılaştığında çocuğun daha farklı nasıl tepki verebileceğini sor.