Farklış şehirlerde aynı acılara üzülebilen aynı mutluluklara sevinebilen aynı hayalleri kuran iki ayrı evde oturuyoruz biz seninle.
Kader bu ya hiç tanışmadı ellerimiz birbiri ile
Ve hiç bir zaman ağır hayat şartları önüne geçmedi hayallerimiz.
Bir kere dokunabilseydi ellerin ellerime bir kere bakabilseydim gözlerinin içine dolu dolu, sonra da gülen yüzüne bakarak açsaydım ağzımı sana çok güzel şeyler söyleyecektim...