Hatice Kübra
@Teokur_
“Satırlarda hakikati arayan bir yolcu.”
198 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
"Ey insanlar! İşte size rabbinizden bir öğüt, kalplerdeki hastalıklara bir şifa, inananlara bir rehber ve rahmet gelmiştir."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
10/10
2026 2. kitabı
Kansas’ın gri ve rüzgârlı düzlüklerinde yaşayan Dorothy’nin hayatı, bir gün çıkan kasırgayla tamamen değişir. Eviyle birlikte bilinmeyen bir diyara—Oz’a—savrulur. Eve dönebilmek için tek umudu, Zümrüt Şehir’de yaşadığı söylenen büyük Oz Büyücüsü’dür. Böylece sarı tuğlalı yolda hem fiziksel hem de içsel bir yolculuk başlar.
Yol boyunca Dorothy’ye üç unutulmaz arkadaş katılır: Beyni olmadığını düşünen Korkuluk, kalbi olmadığına inanan Teneke Adam ve cesaretsizliğinden yakınan Korkak Aslan. Her biri, Oz Büyücüsü’nden eksik gördüğü yönünü tamamlamasını istemektedir. Ancak karşılaştıkları zorluklar, cadılar ve tuzaklar, aslında onların aradıkları özelliklere çoktan sahip olduklarını yavaş yavaş ortaya çıkarır.
“Hiçbir yerde evim kadar güzel bir yer yok.”
Bu yolculuk, sadece eve dönme çabası değil; dostluğun, dayanışmanın ve kendini keşfetmenin hikâyesidir. Dorothy’nin iyi Kalpli Cadı’yla karşılaşması, Batı’nın Kötü Cadısı’yla mücadelesi ve Zümrüt Şehir’de Oz’un gerçekte kim olduğunun ortaya çıkması...
“Cesaret, korkunun yokluğu değil; ona rağmen devam edebilmektir.”
Basit görünen bir masalın içinde, insanın kendine dair en temel sorularına dokunan güçlü bir anlatı var: “Ben kimim?”, “Neye ihtiyacım var?” ve belki de en önemlisi “Gerçekten eksik miyim?”
9/10
2026 1. kitabı
İnsanın en çok kendi kalbiyle mücadele ettiğini hatırlatan bir kitap. Yasmin Mogahed, modern hayatın karmaşasında yorulan ruhu sakin ama etkili bir dille ele alıyor. Kitabı okurken özellikle şu düşünce çok çarpıcı geldi:** İnsan bazen acının kendisinden değil, o acıya dünyadaki her şeymiş gibi tutunmaktan yoruluyor.
**
Kitapta geçen “Kalbini insanlara değil, Allah’a bağladığında özgürleşirsin.” düşüncesi, eserin temel mesajlarından biri gibi hissettirdi bana. Çünkü yazar sürekli olarak dünyanın geçiciliğini ve insanın huzuru yanlış yerlerde aramasını anlatıyor. Bu yönüyle kitap sadece bir nasihat kitabı değil; aynı zamanda insanın kendine dönüp bakmasını sağlayan bir iç muhasebe metni gibi.
Bir başka dikkat çekici nokta ise sabır kavramını anlatış şekliydi. Genelde sabır, sadece sessizce beklemek gibi düşünülür. Ama kitapta sabır; kırılmadan ayakta kalabilmek, düştüğünde yeniden yönünü bulabilmek olarak ele alınıyor. Bu bakış açısı kitabı daha samimi ve gerçek hissettiriyor.
Yazarın dili oldukça sade ama bazı cümleleri gerçekten uzun süre zihinde kalıyor. Özellikle kalbin dünyaya bağımlı hâle geldikçe daha fazla yara aldığına dair bölümler çok etkileyiciydi. Kitabı okurken insan kendini bazen teselli edilmiş, bazen de dürüstçe uyarılmış hissediyor.
Bence Kalbin Şifası, özellikle içsel yorgunluk yaşayan insanların kendinden parçalar bulabileceği bir kitap. Gürültülü dünyanın içinde insanın ruhuna sessiz bir pencere açıyor.
