Ne zaman incinsem değişmeye, daha soğukkanlı biri olmaya karar veriyorum. Ama kırgınlığım geçince yine eski halime dönüyorum; konuşkan, herkese inanan, cana yakın ve neşeli hâlime… Belki de kendime olan en büyük kırgınlığım bu.
Değişmeye karar veriyorsun ama zaman geçtikçe özünden uzaklaşamadığını fark ediyorsun. Çünkü en derin kırgınlık, kendi kimliğinden vazgeçmeye çalışmak. Oysa en gerçek hâlin, kalbinin sesini dinlediğinde ortaya çıkan kişilik. Ve belki de en güzel değişim, kendini olduğun gibi kabul etmeyi öğrenmek.