Sürekli dokunarak, kendini yatıştırırsın, onu yatıştırırsın, ölümü yatıştırırsın, bir yığın görüntü, bir sürü anı, aklında hep dönüp duran görüntülerle, yıllardır tamamıyla unuttuğun görüntüler birdenbire dirilerek iç içe geçer ve bambaşka bir zaman yaratırlar bütün yaşadıklarından. Hem hayata, hem ölüme aynı derecede benzeyen hakiki olmayan bir zaman.
Varlığına inanmak istercesine, yok olmayacağına inanmak istercesine dokunuyorum. Biliyorum, hiçbir şeyi, ama hiçbir şeyi ölümün elinden kurtaramıyorsun.
Adını koyabildiğin hiçbir duyguyu yardıma çağıramazsın. İçin karmakarışıktır; her şey, birbirinin içindedir. Bütün zannettiklerinin yanlışını yaşarsın.