Karanlık bir havada tek ışık kaynağı senmişsin gibi gözlerine bakılınca,
Ellerini göğsüne koyup atan kalbi kadar yakınında olman istenince,
Yüzündeki tebessüm güneş misali karşısındaki insanı ısıtınca,
Bazen bir hal hatır sormayla,bazen de seni düşündüğünü bildiğin için kızmasına bile mutlu olmakla,
Yeri gelince gıcırdayan bir bank üzerinde,bazen şehrin en güzel yerinde,her an her saniye seninle yaşanmak istenilince.
Tıpkı suya ihtiyacı olan bir çiçek misali,sana ihtiyaç duyulunca,
Ve en önemlisi kulaklarına sevildiği bıkmadan fısıldanınca.
Daha doğrusu fısıldamakla yetinmeyip hissettirilince anlıyor insan.
Bazen anne şefkati, bazende baba korumasını hissedince huzura eriyor.
İşte hepsi bu iki şeye bağlı hissettirmek ve hissetmek...
Kısacası sevdiği kadar sevilmek,değer verdiği kadar değer görmektir insana herşeyin doğru gittiğini hissettiren.
♡