"Kraliçen olduğumu itiraf edecek misin?"
"Hayır, canım. Çünkü sen benim en büyük düşmanımsın." diye fısıldadı.
"Ama șunu itiraf edeceğim. Seni düşünmeden yapamıyorum, hiçbir zaman da yapamayacağım."
"Ben kabus gördüğümde annem bana ninni söylerdi," dedi.
Dönüp bana baktı ve bir an için gözlerinde daima var olan o acıyı gördüm.
"Şimdi kabus görünce ne yapıyorsun?"
"Şimdi ben kabusun kendisiyim, canım."
Rowan yakınımdayken yüzyıllardır ilk kez göğsümdeki korlar alevleniyor, yaşadığımı
hissediyordum. Dehşete kapılmış bir hâlde uyandığımda onun burada olduğunu anlamıştım. Göğsüme bir sıcaklık yayılmış, sönmüş közün tekrar alevlendiğini hissetmiştim. Rowan olmadan dünyam soğuk ve sessizdi.