Matt
@TheWild
Şu anda okuduğu kitaplar
Kim olduğumuz sorusuna cevap ararken, aklımız hep, kim olacağımız sorusuyla karışıyor. Kim olacağımızı düşündüğümüzde ise kim olmak istediğimiz sorusu peşimizi koyvermiyor. Gerçekte, kim olduğumuzu öğrenme süreci içinde bile kimliğimiz yeniden oluşuyor. Sanki Werner Heisenberg'in belirsizlik ilkesine tabi olmuş gibiyiz. Nerede olduğumuzu öğrenmeye çalışırken nereye gittiğimizin bilgisi elimizden kaçıyor, eğer nereye gittiğimizi bilme gayretine kendimizi kaptırırsak nerede olduğumuzu unutma tehlikesine uğruyoruz. Ama bütün bu belirsizlik içinde karartılamayacak, önemi azaltılamaya- cak, vazgeçilemeyecek bir kalkış noktamız var: Bizler, hepimiz birer ürünüz. Hepimiz husule geldik, hepimiz oğullar ve kızlarız.
Reklam
Waldo Sen Neden Burada Değilsin?
Thoreau, ABD'nin Meksika'ya karşı yürüttüğü emperyalist savaş sırasında konan nüfus başına vergiyi «ödediği dolar bir adam öldürmek üzere, başka bir adam veya tüfek satın almaya yaramasın» gerekçesiyle vermeyi reddedince bir gece hapiste yattı. Kendisinden ondört yaş büyük olan ve bir çok özgürlükçü düşünceyi kendisiyle paylaşan Ralph Waldo Emerson, telâşla arkadaşını görmek üzere onun hücresine girdiğinde aralarında şöyle bir konuşmanın cereyan ettiği anlatılır:
«-Henry, neden buradasın ? »
«-Waldo, sen neden burada değilsin?»
Ben bilgiye bir açılım, bir genişleme ve öğrendiklerimle dünya üzerindeki varlığımı anlamlandırma imkânı olduğu için rağbet ediyorum. Fakat bilgi olarak karşıma çıkan dünya görüşleri önce yeni bir ufuk gibi göründükleri halde, sonradan sadece kendi kanallarında seyretmek şartıyla yararlanılacak bilgiler sunduklarını itiraf eden diktatörler haline dönüşüyorlardı. Oysa benim birinci derecede önemsediğim herhangi bir dünya görüşünün bayrağının yükseltilmesi değil, kendime, birlikte yaşadığım insanlara ve mümkünse bütün insanlığa iyileştirme getirecek bilgilere varmak, bu bilgileri geçerli kılan düşünme yollarım açık tutmaktı.
«Darwin'in benimsenen yaygın etkisinin sırrı burada gizlidir: Onun doğal seçme teorisi endüstriyalizmin acımasızlığını takdis etti ve endüstriyalizmi izleyen emperyalizme taze kan pompalandı. Var olmak için mücadele kavramını vurgulamanın yardımlaşma faktörünü unutturduğu önemsenmedi, türler arasında mücadele değil de işbirliği bulunduğunun hayatın dayanaklarından biri olduğu gerçeğinin gözden uzak tutulduğu önemsenmedi, yiyeceğini paylaşarak yaşama tarzının yağmacılık kadar eski olduğu önemsenmedi (...) Böylece Darwin, bir biyolojist olarak değil, bir mitolojist olarak zafere ulaştı: Sınıfın, ulusun, ırkın hak iddia edişine kutsal bir «bilimsel» dogmanın desteğini sağladı». (Lewis Mumford, The Condition of Man, London, 1994.pp. 349-50).
Montaigne
Zira dünyadaki en önemli şey "kendine ait olmayı bilmektir" ona göre.
Gerçek özgürlük ve kişisel hükümranlık dükkanımızın (yani hayatımızın) arkasına kendimiz için yapacağımız küçücük bir odadır.
"Başkaları için yaşadığımız yeter! Hiç değilse bize kalan şu son yaşam parçasında kendimiz için yaşayalım. Kendimize ve huzurumuza, düşüncelerimize ve niyetlerimize doğru dönelim yeniden."
Belki o zaman kendinizi asli parçası olmadığımız şeylerden sıyırabilir, sahip olduğumuz yada olamadığımız değerleri fark edebiliriz.
