Gelen gitti, konak göçtü, kervan geçti, ben kaldım.
Yalnızlıktan dilsiz oldum, ıssızlıktan bunaldım.
Şimden sonra nerde olsam benim için mezardır,
Nerde ölüm pençesinden kurtulacak yer vardır.
Bilmem ki, şimdi nerdesin? Uçtun gözümden, ah
Sensiz çekildi ufkuma bir perde-i siyah,
Matem bıraktı fikrime fani mahabbetin.
Özler bugün gönül yine, ey nazenin, seni
Hala o hatırat ile giryan eder beni
Şiddetli bir elem gibi azar-ı hasretin!
Bahar olmuş bak her yerde hayat nuru açılmış,
Gözyaşların döküldüğü yerde güller açılmış.
Güneş senin, bahar senin bak sen de bir çiçeksin,
Güneş senin, bahar senin; bak sen de bir çiçeksin,
Gül ki, benim küskün gönlüm o gülüşe özensin,
Sessiz dağlar kahkahana cevap versin, bezensin.