Mezarlıklarda açan güllere benzemiştin,
Başka bir seyyareydi, yeri bu yer değildi;
Yüksek hicranlarının derinliğini ancak
Güneşe hasret ölen öksüz gölgeler bildi.
Bir bahçeyim, kasırgaların uğradığındayım,
Çok güllerim yolundu beyaz, kırmızı, sarı;
Aldatmayın emellerimi ey tulû'lar,
Ağlatmayın o gülmeyen âmâ çocukları.