Bir ara sana baktım da
Bizi koyup giden zamanı gördüm
Yalnızlığı gördüm mahzunluğu gördüm
Sonra unuttum laf arasında
Şimdi söyliyebilirdin diyeceksin yanyanaydık
Gördüm ellerin dudakların
En az Şili kadar Çin kadar
Uzaktı bana
Kıtalar yıldızlar kadar uzaktı
Bastığımız topraklar
Ayaklarımız altında
Senden mutluluklar eserdi
Geçmiş gelecek bütün hayatıma
Güneşler doğar doğmaz
Işıklar yanar yanmaz
Senin dünyaların ışırdı dörtyanımda
Bitkilerin faytonların yastıkların vardı senin
Yüzümü güldüren gözlerin vardı
Serin serin denizlerin
Besbelli yollarım seninle
Bulup da yitirdiğim bir cennete uğradı
Sana şiirler söylemek
Yalvarmak istiyordum yana yakıla
Yüzünün göklerinde siyah bulutlar
Yağmurlar vardı saçlarının ormanlarında
Akşam inen sokaklara bakan camları
Bekar odalarının Ankara'da
Yalnızlıklarım geliyordu aklıma
Ağlamak istiyordum
Bilirsin mutluluk düşünecek halim yok
N'olursun bu işi bildiğin gibi yönet
Bildiğin gibi ne dersen nasıl istersen
Yeter ki bu berbat günler geçsin
Doğru mu yanlış mı düşünemiyorum