Bir doğum gününü daha sensiz geçiriyorum.
Pastanın üzerindeki mumlar umrumda değil;
Ha bir eksik ha bir fazla.
Artık daha az özlüyorum seni:Bazen kırgın bazen üzgün.
Değmiyorsun biliyorum ama gönül bu vazgeçemiyorsun.
Yeşil gözlerinide unutuyor gibiyim.
Bu yeni yaşımda…
Yolumu kaybettim yeşil gözlerinde.
Bana yol gösteren,kesik hatıralarımız.
Hayal kırıklıkları eşliğinde yürürken,elimden tutar anılarımız.
Ayakta duracak mecalim kalmadı;kalbin en güzel mezarlık.
Bizim beraber oluşumuz,laik bir ülke istemek gibiydi.
Yeşil gözlerin,devrim kadar güzeldi.
Sana olan sevgim ise bir solcunun mahpushanede kaldığı gün kadardı.
Yeşil gözlerinde ki bu kayıtsızlık,kavuşmaya değil bir daha birlikte olmamaya demir atmış gibi.
Duygusuzca öpüşmeler gelir aklıma;birbirine yabancı iki tenin son soluklarında.