Serçeler ağladığında’nın anlatmak istediği şey bence hiç bir zaman Gazel ve Talya olmadı. Kitapta güzel bir lise aşkı okumak istiyorsanız beklentinizi karşılamaz çünkü tamamen Talyanın hazarı içinden atmaya çalışmasını ve karakter gelişimini okuduk. Anlamadığım bir şekilde çok nostaljik hissettirdi bana. Belki Beyza’nın kalemini özlediğimdendir bilmiyorum ama Talyayı okurken sadece okumakla kalmadım. Talyada sürekli kendimi görüp durdum bu yüzden de kitaba çok bağlandım. Talya ve hazarın ilişkisini öyle bir işlemişki Beyza, Talya ne hissettiyse birebir o duyguları yaşadım okurken. Bence bu kitap, kendini anlatamayanlar için iyi bir ses olur. Hisler dışında kitaptaki olay örgüsü ve konu biraz karmaşık ama yormadı beni şahsen. Hatta böyle bir kitaba basit bir olay örgüsü yakışmazdı. Kitabın erkek karakterleri klasik wattpad erkekleri gibi olsada okuması keyifliydi. Özellikle Tayga ve Ukte’nin atışmaları o yoğun duyguların ardından biraz dinlendirip güldürdü. Gazel konusunda çok konuşmak istemiyorum ama ana karakter olduğu için de atlayamayacağım. kendisine karşı çok nötrüm ama yinede Talyanın yanına yakıştığını düşünüyorum. Bazıları Gazelle Talyayı çok az okuduk demiş, bence çok yerindeydi. Talyanın daha hazarı aşmadan Gazelle olabilecek bir psikolojisi yoktu. Hazarla olan son yüzleşmesini bu yüzden çok sevdim, çok yerinde geldi. Nostaljik,buruk ve öfkeli bir kitaptı. Serinin devam kitaplarını heyecanla bekliyorum özellikle hazarın kitabını. ( Hazarı sevdiğim için kızmayın) ilk incelemem olduğu için daha ne yazmam gerek bilmiyorum ama okuduğum için memnun olduğum bir kitaptı. Fazla tanıdık hislerdi.

Serçeler AğladığındaBeyza Aksoy · Epsilon Yayınevi · 2025239 okunma