𝘽𝙚𝙡𝙠𝙞 𝙗𝙪 𝙠𝙖𝙙𝙖𝙧 𝙨𝙪𝙨𝙠𝙪𝙣 𝙤𝙡𝙢𝙖𝙨𝙖𝙣, 𝘼𝙧𝙞... 𝘽𝙞𝙧𝙖𝙯 𝙙𝙖𝙝𝙖 𝙙𝙞𝙨𝙞𝙥𝙡𝙞𝙣𝙡𝙞 𝙤𝙡𝙨𝙖𝙣... Evet, herkesin bende neyin yanlış olduğuna ve nasıl biri olmam gerektiğine dair önerileri vardı.
Belki de Dante kendisini gittiği her yere aitmiş gibi gösterebildiğindendi. Bense... Ben hiçbir yere aitmişim gibi hissetmiyordum. Kendi bedenime bile ait hissetmiyordum... 𝘰̈𝘻𝘦𝘭𝘭𝘪𝘬𝘭𝘦 kendi bedenime ait hissetmiyordum zaten. Tanımadığım birine dönüşüyordum. Dönüşümüm canımı yakıyordu fakat neden canımı yaktığını bilmiyordum ve duygularım hiçbir anlam ifade etmiyordu.
...Sadece onlarla nasıl konuşacağımı, yanlarında nasıl kendim gibi davranacağımı anlamıyordum. Diğer oğlanların yanındayken kendimi daha akıllı hissetmiyordum. Diğer oğlanların yanında kendimi aptal ve yetersiz hissediyordum. Sanki bir kulüpleri varmış gibiydi ve ben üye değildim.