Hayat dediğin şey toplumun, geleneklerin, insanların kötülüğünün duygular, hislerini ,pişmanlıklar, umutlar, hayal kırıklıkları ve üzüntülerle günlük olarak karmaşıklaştırdığı basit bir işlemdir. Ne yazık ki bu böyle ve başka türlüsü düşünülemez. Ancak, genellikle bizim üzüntülerimizden, başkalarının sevinçlerinin doğduğu tesellisi ile baş başa kalırız. Yaşamasına yardım ettiğimiz insanların ayaklarının altında onlara destek olan bir basamak gibiyiz.
Çocuklar arasında yaşadıkları için her zaman çocukça duygular hissetmeye müsaitlerdir. İnsanlığın başına gelen en kötü şey, tüm insanların ilkokul öğretmeni olmamasıdır.