Topluma eşitlik hakim olmadıkça, kadınlar özgürleşmedikçe, müşfik eşler ve anneler olamayacak, cahil ve zayıf zihinlerin değerini anlamadığı o saygın ev için mutluluk hiç yaşanmayacaktır. Kadının zihni onun güzelliğine tercih edilmedikçe, düzgün bir eğitim sistemi de asla kurulamayacaktır. Aptal ve cahil bir kadının iyi bir anne olmasını beklemek, devedikenlerinin incir vermesini beklemeye benzer.
Eğer bu kaderin buyruğuysa, kadınlar kendilerini önemsiz ve horgörüye layık kılacaklarsa, "yaşamlarını hoşça boşa harcayacaklarsa", güzelliklerini yitirdiklerinde de kendilerine değer verilmesini beklememelidirler, çünkü en güzel çiçeklerin kaderi kendisini görenlerin hayranlığını kazanmak için ve kendisini koparanın elinde parçalanmaktır.