Çocukluğumdan beri bir kutu vardı,
Nerede şimdi bilmiyorum.
Aslında hatrımda ellerimin arasındaydı !
Bir küçük kutu ,
İçinde yapılan haksızlıkları taşırdı .
Hep kırmak isterlerdi , koruyamazdım .
Yine de vermek istemezdim !
Taşırdı çünkü şeker misali toz pembeden kırılmış hayallerimi ,
Duvarlar arasında geçen sessiz çocukluğumu ...
Hüznün sindiği bir küçük kutu vardı,
Efendim gördünüz mü ?
Sizin lisanınızda kalp diyorlarmış ...
Bense kutu mu arıyorum!
Belki ıslak bir kaldırımda yalnız başına, giden yaşamın yasını tutuyordur...