Öfke. Öfke bir arkadaştır. Yüzleşmemiz gereken bir sorun bulunduğunu bize anlatmak üzere bulunmaktadır. Çocuklar için öfke, kendi deneyimlerinin bir başkasınınkinden farklı olduğunu anlama yoludur. Kendisi ile başkalarını ayırt etmede öfkeyi kullanarak sınır oluştururlar.
Duydukları öfkeyi doğru olarak ifade edebilen çocuklar, yaşamlarının ileriki dönemlerinde birisinin kendilerini denetlemeye mi, yoksa incitmeye mi çalıştığını ayırt edebilen kişiler haline gelirler.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İyi anne babalar, yatağın üzerinde zıplayan küçük çocuklarıyla birlikte eğlenirler. Yetersiz anne babalar ise ya çocuklarının zıplamasına izin vermeyerek onların hevesini kırar, ya da hiç sınır belirlemez ve çocukların zıplayarak portakal sularını ya da kahvelerini devirmelerine bile göz yumarlar.
''Ben olmayan'' anlaşılmadan ''ben'' gerçekleşemez. Bu durum ağaçlarla ve çalılıklarla örtülü bir arsa üzerine ev inşa etmeye çalışmak gibidir. Önce biraz açık alan elde etmeniz, sonra evinizi inşa etmeye başlamanız gerekir. Gerçek kişiliğinizin kendine özgü yanlarını keşfetmeden önce, kim olmadığınızı belirlemeniz gerekir.
Ayrılma-bireyselleşme süreci, ayrı bir kişiliğe dönüşürken kolaylıkla geçirilen bir evre değildir. Çocuklukta sağlıklı sınırlar geliştirilebilmesi için şu üç evre çok önemlidir:
Yumurtadan çıkma, deneyim kazanma ve uzlaşma.
Yaşamımızı paylaştığımız kişilerle bazı sınırlar dahilinde ilgilenmeli veya onlara yardım etmeliyiz. Gerekli kaynaklara sahip olduğumuz halde bunu yapmayı kabul etmezsek, sınırlarla ilgili bir çelişki meydana gelir.
''Sevgide korkunun yeri yoktur. Kusursuz sevgi, korkuyu kaçırır.''
İnsanları korkutarak veya onların kendilerini suçlu hissetmelerine yol açarak bizi sevmelerini sağlayamayız.