Reklam
Ölü Kalbime Rahmet
Ölüme vefasız demişler,
Bilmiyorlar merhametin doğuşunu.
Ben kızıl göğü gördüğümden beri
Ölüp ölüp yeniden diriliyorum.
Ah bu kalbime oturan sultan!
Bu elemli ruhumu; ne de güzel öptün.
Gam dağlarından geçtim,
Huzurun rahminden doğdum.
Ben yürüdüm isyanın zulmün yolunda
Taşlar taşıdım hepsi kalbimin ortasında
Nerede diriye vefa nerede ölüye rahmet?
Ya Rab, taşlaşan kalbime merhamet et...
Yunus Kaçar*