Döndüğümüz zaman yapmak istediğim şeyler var. Yıllarca, artık çok yaşlandığımı düşündüm. Aptalca bir düşünce ama aptalca olduğunu ancak bu iki günde anlayabildim.
aradaki bağlantıyı kaçırmış olsam da onun, benim hepimizin parçalanmış özler olduğumuzu söylüyor: Bizi farklı, çelişkili yönlere çeken duygular,eğilimler, arzular yaşadığımızdan, neşe bizi şaşırttığı zaman onu saçıp savurmamız gerektiğinden ve onu israf etmemenin tek yolunun bu olduğundan bahsediyor.
Sonra bu cümleyi yineliyor, belli ki önemli bir cümle ve nitekim zihnimde kazılı kalıyor: Neşeyi saçıp savurmak gerekir, onu israf etmemenin tek yolu budur. Nihayetinde zaten yok olup gidecektir.