Tuġfah

Tuġfah
@Tugdemmm
Tuġde Fatih’e aşık…
Kucağıma aldım aşkı Baktım olacak gibi değil, kalbime bastım Sen ki benim en kurak toprağımdın Yağmur suyu hürmetine sana kandım Kandım... içe içe yandım. Yalnızlığımsan da, yalnızsan da gel artık Sözüm geçmez oldu kalbimde silkelenen atlara Bitmemiş bir şiir gibi Ya da yitirilmiş, hatırlanmayan Gökyüzünde bile dikiş tutturamayan martılar Artık hangi denize sığar Artık hangi hayali süsler Sanki bir şeyler hep eksik kalacak, bir şeyler Toprağının altında upuzun bir su olacağım Gözlerimle kamaştım bedenine sanki
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seneler sürer her günüm, Yalnız gitmekten yorgunum; Zannetme sana dargınım, Ben gene sana vurgunum. Başkalarına gülsem de, Senden uzakta kalsam da, Sevmediğini bilsem de Ben gene sanavurgunum. Dağları aşınca başım, Geri kaldı her yoldaşım, Gerl sevgilim, gel kardaşım, Ben gene sana vurgunum. Gönlüm seninkine yardı, Aynı şeyleri duyardı; Ayaklarımız uyardı... Ben gene sana vurgunum.

Tuġfah

, bir kitap okudu
Puan vermedi·192 syf.·
7 günde okudu
·
Okunma: 25 Haziran 2026 05:47
·
2026 200. kitabı
Turan Karataş
6.9/10 · 22 okunma
Ah benim nergis kokulu... Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda Anlatmak isterdin kendini durmadan Bir bardağa bile olsa. Ne diyecektin, ne söyleyecektin Şairlerin şahı olsan, Bir AH’dan başka. Ah benim nergis kokulu cehaletim Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin. AH! Güçlü bir el silkeledi beni sonra Sanırım tanrının eliydi, Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan, Çok şey geçmiş gibi başımdan Ah dedim sonra, Ah! İç ses, diye söylendim. Gel! Ahlar ağacından sen de biraz meyve topla.Vasiyetimdir: Bin ahımın hakkı toprağa kalsın...
I“Bir kereye mahsus yaşanan her an kendi hatasını bir daha düzeltilemiyecek biçimde içinde barındırır”Bana kanatlarımı bıraktırdılar, Bana ihaneti öğrettiler.Başka haber yok.IIİkiye bölünmüş bir bütün gibi yaşadım Bir yanım öbür yanıma düşman Sağımda kızgın kumlar gezdirdim Solum üşüyor eski bir anıdan.IIIMum: alıngan. Kendi ateşiyle kendini yok eden yumuşakça. Erimek üzere varsın, kaderine inanırsın. Ölürken fark edilmez, ışığın solduğu zamansın.Hiçbir aşk titremez sonsuza değin Bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum ve insan acıdan ölür bir gün.IVYüzümde taşıdığım kuyu soğuk iklim, ağır yaprak tenimde durup dönüp dokunduğum yük.Yağmurun aramıza çektiği perdeyi yırtıyorum geçiriyorum göğsümdeki uykunun sarmaşığından birazdan dünya beni unutacak, ben onu anlamıyorum.Soğuk iklim durup dokunduğum dönüp seni ben de unutacağım.Vİnsan ölüyorsa acıdan ölür bir gün kendine bir daha uğrayamadığından, koyduğu yerde durmayışındandır hayatın hatanın dönüşsüz oluşundandır.Hiçbir aşk titremez sonsuza değin bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum ve insan kanatlarından ayrılır bir gün.