Egemen düşüncelerin ve kurumların "doğal"mış gibi algılandığı durumlarda, acı çekiyor olmanın sorumluluğu ya hiç kimseye yüklenmez ya da acı çeken kişinin omuzlarına yüklenir. Ancak politik bir bakış açısıyla meseleye yaklaştığımızda yanlış olanın bizim karakterimiz olmadığı, egemen düşüncenin kendisi olduğunu anlarız.
Bir şeyi yüceltmeye son vermenin en hızlı yolu ona sahip olmaktır; tıpkı bir insanı yüceltmeyi engellemenin en hızlı yolunun onunla evlenmek olması gibi.
Karikatürler, bizim statülerimizi bu denli dert ediniyor oluşumuz dalga geçmezler, statü endişemizi inceden ti'ye alırlar: temelde gayet kabul edilebilir olduğumuzu reddetmeksizin, bizi eleştirirler. Sıradan ve suçlayıcı bir yolla ifade edilmiş olsa kesinlikle öfke ve kalp kırıklığıyla karşılayacağımız acı gerçekleri, öyle bir yüzümüze vururlar, bunu öyle bir beceriyle yaparlar ki verdiğimiz karşılık, ağız dolusu bir kahkaha olur ancak.
Sayfa 202 - Bir özelleştiri ve kendini ti'ye alma aracı olarak karikatür·Kitabı okudu
Halkın görüşlerinin son derece sığ olduğunun bilincine varmak biraz acı verebilir belki; ancak bu fark edişle birlikte statü endişemiz biraz dinebilir, başkalarının bizim hakkımızda iyi şeyler düşünmeleri gerektiği konusundaki bitmek bilmeyen tutkularımız ve sevildiğimize dair dur durak bilmeden işaretler arayan alıngan halimiz ortadan kalkabilir.