Yıldız Tozu
@Turan3838
Güneşli günler göreceğiz çocuklar
Şu anda okuduğu kitaplar
Ama akşam anlatılan öyküler her zaman melankolinin yolunda ilerler.
Yanaklarından yaşlar süzülüyor, çocukluğundan beridir hiç ağlamadığı bir daha hiç ağlamayacakmış gibi acıyla ağlıyor.
Çünkü insan sessizlikte saatin yüzlerce küçük parçaya ayrıldığını ve nefes alışverişlerimizin hasta bir adamın nefes alışverişine benzediğini kaygılı bir şekilde duyar.
Gerçekten neyin bize ait olduğunu henüz bilmiyoruz.
Alacakaranlık her yeri örter, akşam ortaya çıkan hüzün onların üzerindeki yıldızsız bir boşluk gibidir…