"Bu dünyada çaresiz dert yoktur oğlum" derdi babası Bahman Mansurî, "Yeter ki karşılığında feda edebileceklerin olsun."
Sayfa 341
Reklam
Aşkın zamanı yok ânı var, kelâmı yok ama ışığı var.
Sayfa 336
Bir sıkıntının geçeceğine duyulan güven, ona dayanmanın tek çaresiydi.
Sayfa 302
Yakıcı bir hasret hissetti kalbinin üzerinde. Dönmek? Mümkün müydü?
Sayfa 290
Her sabah evin bütün halkı kalplerini sıvayan bir balçığın ağırlığında uyanmış, renkler sadece kurşunîye dönmüş, o gün bugün bütün hayatlar öylece sönük yaşanmıştı.
Sayfa 273
Reklam