"Anam kimi olmaq, anam kimi yaşamaq ne gözel, ne möhteşemdir" deye düşündü. Onu düşünende ağlına gelen ilk kelme "sevgi" idi. Serhed, şert, zaman tanımayan sevgi, sadece,bir kelme deyildi, anasının yaşadığı bir şeydi
İçimizde çox deyerli, berabersiz etir, Tanrının ruhu var ve mövcudluğumuzun meqsedi o etrin yer üzünün her bucağına yayılması, qoxulanması, sevilmesi idi...