Söyleyemediği ile kalmak da insanın marifeti oluyor.
Sayfa 73
Dağda yel sesi var
Dökülen her şey tomurcuklanıyor mutlak bir gün. Kuruyup saçılan bitkilerden biliyorum.
Sayfa 73
“Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep acı verir; en azından benim için öyle; ama bu acı tatlı bir acı. Ve kalp ağırlaştığı, daraldığı, sıkıldığı, kederli olduğu zaman, o zaman hatıralar onu tıpkı sıcak bir günün ardından gelen rutubetli bir gecede çiy damlalarının zavallı, kurumuş, gündüz vakti sıcaktan kavrulmuş çiçeği canlandırması gibi aydınlatıp canlandırır.”
