Lacivert

Lacivert
@Tutestam
Yolumun farklı olması kaybolduğum anlamına gelmez...
21 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Moralim çok bozuktu. Ağlamak istiyordum bişiler olmuştu telefonu elime aldım ona bişi dicektim bir şiir seslendirip onu atmış tam ihtiyacım olduğum anda o kadar iyi geldi ki🥹
1000Kitap
Dün uyuyamıyordum saat 3 'felan geldi. Onla konuşurken ona da demiştim. Elimi tut uyursun dedi şahsen bunu beklemiyordum. Nasıl dedim. Basbayağı dedi elimi tut dedi tuttum dedim. Hayal et dedi bir kır bahçesinde el ele geziyoruz. Kendimi küçük bir çocuk gibi hissettim o an nedense söyledim de ona ve aynı zamanda sordum bir çok çiçekte var dimi evet dedi. Diğer şeye ise ruhunun buna hasret kaldıgını çok derinden hissediyorum dedi fazlasıyla doğruydu... Sonra biraz ilerde kır bahçesinde napıyoruz diye sordum çikolata agaçlarından sana çikolata topluyorum dedi çok severim dedim bilirim ki kahveyi de çok seversin dedi. Uykum gelmeye başladı nasıl oldu bilmiyorum dedim de huzur dedi. Kuşlar çok güzel şarkılar şiirler söylüyor dedi. Kervan geçmez denilen yolu yürüyoruz dedi neden dedim tabiat ana tüm güzelliklerini bizimle paylaşıyor ve yüreği trmiz insanlar o yolu yürüyebilir dedi... Benim ki yeterince temiz değil ki dedim yüregin çok temiz ve berrak dedi. Sonra bu kadar gezmek yeter dedi hadi uyuyalım. Elimi tut dedi tuttum dedim sonra gözlerim yavaşça kapanmaya başladı nasıl oldu da bu kadar çabuk uykumu getirdi bilmiyorum...
Ruhun Çiçekleri Adını gökyüzüne fısıldadım bu gece. Gökyüzündeki yıldızlar öyle bir parladı ki sanki gündüze döndü gece... Toprağa anlattım seni; çeşit çeşit çiçek açtı, bahar geldi dünyaya. Hep böyle çocuksu mu bakar gözlerin? Derinlerde küçük bir çocuk var, fazlasıyla yaralı... İyileşmeyi bekleyen... Gözlerin, insana evi gibi hissettiriyor. Ne zaman gelir bahar ruhuna, ne zaman çiçekler açar ruhunda? Sesin sanki şiirin ta kendisi... Ay ruhlum, gül ki geceleri dünya aydınlansın. Lale-i Pinhan
Biri var anlatmaya kelimelerim yetmez. Ruhumla sarıp sarmalamak istiyorum onu. Onun yanında kendimi küçük bir çocuk gibi hissediyorum özellikle bana her sitarem dediğinde... Bir şey olduğunda ilk ona anlatmak istiyorum. Kötü hissettigimde onun sesini duymak. Bana ruhum demesine bayılıyorum. İçimdeki çocuk onun sayesinde gülüyor sanki... Neden böyle hissettiğimi bile bilmiyorum...