Lacivert
@Tutestam
Yolumun farklı olması kaybolduğum anlamına gelmez...
21 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Gözyaşlarım bile kabul etmiyor artık beni. Akmıyor gözümden yaş; oysa içim ağlıyor, ruhum feryat ediyor... Sessizliğin içinde koca bir çığlık atıyor ama nafile, sağırlar ülkesinde yaşıyorum... Beyhude geçiyor ömrüm...
Gözlerim semaya bakıyor, yıldızları izliyorum. Öyle hayran olunası bir şekilde parlıyorlar ki kelimelerim kifayetsiz kalıyor. Alın beni yanınıza... Ruhum yorgun, arafta... Acı içinde kıvranıyor. Gözler ruhun aynasıysa niçin görmüyorlar? Körler ülkesinde görülmeye çalışmak kadar beyhudeydi çabam...
Bir volkan var içimde, okyanusun dibinde patlamaya hazır... Fırtına öncesi bir sessizlik bendeki... Belki de yerimi bulamamaktan bunlar. Ait olmak istediğim her yerde bir şeyler eksildi ruhumdan ve benden geriye sadece bir boşluk kaldı. Ruhumda yağmurlar yağıyor. Uyku bile kabul etmiyorken beni, insanların kabul etmesini düşünmek... Boşunaydı tüm çabam gibi...
Lale-i pinhan
Aks-i Ruh
Gözlerinde yıldızlar parlıyor,
Sanki denizleri izliyorum sende.
Gözlerin... Çiçek açtığım topraklar,
Bahçemde açan en güzel çiçek.
Bir kelebek geliyor bahçeme,
Öyle güzel ki kelimeler kifayetsiz...
Saf bir beyazlık içinde,
Ruhunu görüyorum sanki.
Seni gökyüzüne anlattım, güneş açtı;
Toprağa anlattım, çiçekler büyüdü;
Rüzgâra anlattım, bahar havası esti;
Sonra suya anlattım, beyaz bir kelebek gördüm.
Eski halimi özlüyorum... O zaman sanki daha çok kendim gibiydim... Okul ve test kitaplarından sevdiğim kısımları keser, dosyaya koyardım. Bugün yine yapayım dedim. Birkaç şey kestim, sonra dosyama baktım... Eskiden şiir de varsa alırmışım; sevdiğim güzel sözleri, fotoğrafları yaklaşık 4-5 sene önceye kadar... Bir huyum daha vardı: Sevdiğim alıntıları, sözleri, şiirleri bir ajandama yazıyordum. Buna ilk, Kahraman Tazeoğlu'nun kitaplarından biri olan Yaralı ile başlamıştım. O kitabın bende çok ayrı bir yeri var; o zamanlar kendimi bulmuştum o kitapta... Eski halimi özlüyorum. O zamanlar yalnızdım, evet; şimdiki bazı kişiler olmasa yine aynı. O zamanlar bu kadar yaralı değildim...
Çok uzaklara gitmek istiyorum belki de anlaşılmadığım yok sayıldığım yerlerden kaçmak bilmiyorum. Kendimi en güvende hissetmem gereken yerde yalnız hissettirilerek büyüdüm ve birçok kişi gitti benden o yüzden bu kadar çok korkuyorum sevdiklerimi kaybetmekten... Belki bir gün tüm korkularım gider ama pek sanmıyorum...
Lale-i Pinhan
"Bu gün beyaz bir kelebek gördüm. Geçende de görmüştüm ama bu seferki daha farklıydı sanki. Neden bilmiyorum o an sanki sanki o yanımdaymış gibi hissettim (ruhumun). Beyaz kelebekler bana diğer kelebeklere göre daha farklı geliyorlar. Sanki bu dünyaya ait olamıcak kadar saflar... Bazı insanlar hayatınıza bahar getirir. O da benim için öyle içimde çiçek açmasını sağlıyor bu yüzden ona ruhumun baharı diyorum ya zaten. Ondan sonra gözlerim sürekli çiçeklere gidiyor. Ve normalde hiç fark etmediğim çiçekleri görür oldum onun sayesinde.
"
Lale-i Pinhan