"Yaşamak çok nadir görülen bir şeydir, çoğu insan sadece var olur." Peki yaşamak nedir? Hayatımızın ne kadarında yaşayabiliyoruz? Çoğu insan sadece var oluyor; yürüyen ölüler gibi... Ve farkında da değiller, en kötü tarafı da bu.
Nedense ruhları öldürmek, bedenleri öldürmekten daha az suç sayılıyor. Oysa özellikle bir çocuğun ruhunu öldürmek de cinayettir ve çoğu insan farkında değil. Aslında birçok kimseye "insan" demeye dilim varmıyor, gönlüm el vermiyor; çünkü yaptıkları insanlığa ait değil. Herkes insan doğar ama insan olarak ölmez. Bazıları çoktan insanlığını kaybetmiş, bazılarının ise ruhu çalınmış.
Kimse kimseyi gerçekten dinlemiyor, dinleyen çok istisnai bir kesim var sadece. Sadece kendi derdinde birçok kesim... İstisna olanlar ise genellikle hassas ruhlular. Ama tabii ki onları da bu dünya incitiyor; ne de olsa dünya, hassas ruhlular için bir cehennemdir. Yine de onlar sayesinde, hâlâ yaşamın var olabileceğine karşı bir ümit filizleniyor içimde. Umarım o ümit filizini de öldürmezler.
Vesselam...
Saygılarımla,
İçinizden biri.