Çünkü iyilik hep tek yönlü bir davranıştır. İyilikte yalnız tek taraflı bir irade söz konusudur. İyilik denilen bir davranışı yapmaya kimse zorlanamayacağı için vardır iyilik denilen şey. Üstelik, koşulsuz ve soyut iyilikte çoğu zaman sevgiye de yer olmaz. Çünkü gerçekte iyilikle sevgi birbirine karşıt tek yönlü kavramlardır Zephyros’a göre. Sevgide iyiliğin tersine, kişinin kendi iradesiyle kendini, bir başkasının iradesi, bir başkasının iyiliği altına sokma, ona sığınma, onun yüceliği altında ezilme, küçülme çabası yatar. Bu iki kavram arasındaki karşıtlığı çoğu zaman kavrayamadıkları için sevgideki iyilikten korkar, başkaldırır, sonunda sevgilerini yadsımaya başlardı insanlar ve Tanrılar. Daha doğrusu kadınlar ve Tanrıçalar…