NewtonunKafasınaDüşenElma
@Uch35
Beni umutsuzluğa sürükleyen şey bu dünya... Bu sahte dünya!
Ruhu karanlık ve aydınlık arasında sıkışmış bir kimse.
Şu anda okuduğu kitaplar
Altaïr yokuşta tereddütle beklerken son tavrını koymanın vakti gelmiş miydi, merak ediyordu; halkını korurken ölebilir, böylece utancının sebep olduğu esaretten kurtulabilirdi.
Ama hayır. Boş yere ölmek şerefli bir ölüm olmazdı, biliyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Altaïr her zamanki soğuk umursamazlığıyla değil, hevesinin ve azminin körüklediği bir ateşle savaşıyordu.
Kendi canını düşünmeyen bir savaşçının ateşiyle... Tüm savaşçıların en tehlikelisi olarak...
Artık Altaïr tüm hüsranını kılıç darbeleriyle dışa vurarak, katıksız bir kin duygusuyla savaşıyordu; suçunu düşmanlarının kanıyla telafi edebilme ihtimali varmış gibi...
Acaba şu anda öldürülmek, arzuladığı kurtuluşu ona verir miydi? Bu iyi bir ölüm olur muydu? Şerefli ve asil bir ölüm?
Onu suçundan arındırmaya yeter miydi?
Fakat bedeni yara aldıysa bile ruhu kesinlikle sağlamdı: Gözleri öfkeyle ve nefretle ateş saçıyordu.