Ne acaib bir zamandır hiç yaranım kalmadı
Yariğarım çıktı ağyar hiç gümanım kalmadı
Gül gibi güldükçe güller açılırdı bir zaman
Ağlamadan gayri dermanım kalmadı
Bir onulmaz derde düştüm asla yoktur çaresi
Akl-ü fikrim bitti gitti izanım kalmadı
Bir acaib rüzigar esti bahar-i ömrümde
Erdi hizan gönlüme hiç hoş zamanım kalmadı
Etmedin bahtım bana yar ey felek nettim sana
Tayyar böyle zulm olur mu hanümanım kalmadı...