"Söylesene, kendini harap ettiğin hangi insanın umrundasın?
Kaç kişi yükünü seninle beraber omuzladı?
İnsan en çok değer verdiği yerden kırılıyor.
Bu yüzden kalbini insanlara değil, seni yoktan var eden Allah'a bağla."
Nasip denilen şey her zaman var olmakla ilgili değildir. Bazen seni es geçmesi, sana hiç dokunmaması ve hiç var olmamasıdır. Çünkü bazen en çok arzuladığımız şeyler bir gün neden elde edilmemesi gerektiğini öğretir. Her sessizlik bir reddediliş değildir. Olayların yönetilişini görmeden yanılgıya düşmek insanlık halidir fakat bu yanılgıdan dönmek gerçek bir teslimiyettir. Kendi planlarını ilahi iradenin üzerinde görmek; insanı sadece kibirli ve huzursuz birine dönüştürür.