Varlığını mirasla elde etmiş bir adam köşkünü zayıf fakirin
parasıyla yapar. Rahip tapmağını kendini adamış ibadetçilerin kemikleri ve mezarları üzerine diker. Prens fellahın kollarını tutar, papaz ceplerini boşaltır; hükümdar tarlaların çocuklarına asık yüzle bakar, piskopos onları gülümseyerek
teselli eder; kaplanın asık yüzüyle kurdun gülüşü arasında sürü yok olur; hükümdar kendisinin kanunların kralı olduğunu iddia eder, papaz Tanrı’nın temsilcisi ve bu ikisinin arasında bedenler yok olur ve ruhlar bir hiç olup solar.
Âlemin yaratılışında başlayarak bugüne kadar, kalıtsal zengin olan bazı kavimler rahiplerle işbirliği içinde kendilerini insanlara yönetici tayin etmişler. Bu toplumun kalbinde eski ve içi boş bir yaradır cehaletin kökünden yok edilmesi dışında yok olmaz.
Eğer onlara kalplerinin sesini dinleyip duymalarını söylesem ve içlerindeki ruhun isteğine göre hareket etmelerini söylesem benim Tanrının yerle gök arasına koyduğu rahiplerden kurtulmalarını isteyen kötü bir adam olduğumu
söylerler."
Bir kadının ruhunda birden uyanan saklı sevgiden ve onun ruhunu, günlerini şairlerin rüyaları ve gecelerini kâhinler gibi geçirten müzikle dolduran sevgiden daha saf ve rahatlatıcı bir sevgi yoktur.