Ve ben acıyı görmüştüm senin gözlerinde,
Yaşanmışlıkların izi hep dudaklarında salınan tebessimlerde düşüyordu yere.
Kaç hayalin kırıklığı bindiyse üstüne,
O denli ağır geliyordu yaşamak nedense.
İnattın darbe yemiş milyonların pes edişi yoktu sende,
Güçlü durdun, ayaktaydın buna hayrandım bende.
Ne zaman ki açılar unutuldu,yaralar kabuk bağlandı,
Ve yükünü hafiflettim kendimce,
İşte o zaman vazgeçilir oldum ve gittin sende.