Sendin,
Hayata tutunmaya yegane sebep,
İyiliğe dair umudum,
Ve hissettiğim sevgiydi.
Sandım.
Gerçekleri ağzından çıkarken izledim,
Varlığından daha gerçektin.
Soğuk bir kış gecesi gibi bir perde çektin,
Sevmezdin,sevemezsin.
Küçük bir alışkanlığı gözümde büyütemezdim.
Standart sözlerle gidecektin.
İyi bir insansın,
Değerlisin.
Çocuklara söylenen ninniyi andıran nakaratlarla teselli edecektin.
Ettin.
Yine de bir zamanlar değerli olduğumu hissettim.
Teşekkür ederim.
Ve sessizce ,
Bavulumu toplamadan,
Bütün varlığımı sana bırakarak,
Benliğimle giderim.
Yürüdüğüm sokaklarda bir,her zaman ki halimle,
Belki farklı ruh haliyle.
Yürürüm,
Bu da geçer der ve şükrederim.
Ya sevseydim,
İşte o zaman bir kaldırımda bulurlardı beni,
Belki bir gazeteyle değilde şiir kitabıyla örterlerdi,
Cesetimi.
Şiir kitapları sizin olsun şimdi,