Umghvaa

İnsan xoşbəxtliyi sürətli yaşayır. Nə zaman başladığının fərqinə varmır. Anlayanda isə çox gec olur. Bitdiyi an bədbəxtlik daxil olur insanın ruhuna. İnsan bunu yavaş və daha iztirabla yaşayır.

Reklam

Umghvaa

Əgər kitab oxumaq bir xəstəlik sayılsaydı, mən ən ağır xəstə olardım. Əsla sağalmağı arzu etməyən əbədi xəstə

Umghvaa

İnsan yaşlandıqca itirdiyi ilk duyğu təəssüf ki, xoş təbəssümdür. İllər insanın ruhundan bunu alıb, yerinə duyğusuz və ümidsiz gerçəkliklər doldurur.

Takip Önerileri

O an da belə arzu etmişdim, “bu an heç bitməsin” demişdim. Amma bitdi və arzu etdiyim gözəl anların yoxa çıxdığını artıq qəbul etmişdim. Axı qar da bitəcəkdi və mənə yaxşı gələn hər şey kimi o da əriyib yoxluğa qarışacaqdı. Anam kimi, atam kimi, qar kimi.

Umghvaa

İnsan nə istədiyinə hər zaman ən son anda qərar verir