Şimdi eserin sonuna geliyordu, hayat kavgalarıyla dolu bir gün tasvirinden sonra ufuklara bulutlar yağıyor, göğün derinliklerinden rüzgarlar kaldırıyordu.
...
at vuruldu; içim paramparça rüveyda
gölgelerin ardına sakladım kusurumu
sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terkederim
hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
Nurullah Genç - Rüveyda