Ümit Çakal

Ümit Çakal
Okur ve Yazar Kelimelerle susan, mısralarla konuşan bir kalem. Mevsimlere Say ve Mısraların Gölgesi adlı şiir kitaplarının kalemkârı ve müellifi.
Zaman durdu, gölgeler utancından uzadı, güneş biraz daha uzaklaştı. İkindi bile aheste bir şekilde akşamın kucağına bırakıyordu kendini. Ben suskun, o suskun...
Reklam
Ve her geçen yıl, feri sönen çiçeklerin arasında kaybolan o eski şarkının melodisi, camın buğusunda yeniden şekillenmeye başlar.
Gecenin koynunda, yalnızım, kırık bir cümle gibi, Sen yoksun… Ve ben, seni beklerken yitiririm beni.
Bir bilene mi sormalıyım, Yoksa sana mı? Ben unutmayı mı öğren meliyim, Yoksa sen sevmeyi mi?
Sensizliğin soğuğu içimi ürpertiyor. Kirpiklerinin saçağına sığınıyorum, Avuçlarımda eriyen kar taneleri gibi. Kalsam mı, gitsem mi bilmiyorum…
Reklam