Ümit Çakal
@Umut034
Okur ve Yazar
Kelimelerle susan, mısralarla konuşan bir kalem.
Mevsimlere Say ve Mısraların Gölgesi adlı şiir kitaplarının kalemkârı ve müellifi.
Dünya
24 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şeyh Şamil’in elinde tutsak bulunan ailesini kurtarmak isteyen Hacı Murat, onun yanından ayrılarak Ruslara sığınmak zorunda kalır. Ancak hayatı boyunca savaştığı bu yabancı dünyada, aradığı yardımı bulamaz. Karşısına çıkan şey; ikiyüzlülükler, çıkar hesapları ve ağır işleyen bir bürokrasiden başka bir şey değildir.
Tek amacı ailesine kavuşmak olan Hacı Murat, zamanla ne Şamil’in tarafına ne de Rusların dünyasına ait olabildiğini anlar.
Tolstoy, bu kısa ama derin romanında yalnızca bir savaş hikâyesi anlatmaz; onur, sadakat, özgürlük ve insanın çaresizliği üzerine unutulmaz bir eser ortaya koyar. Özellikle Tolstoy’un harika tasvir ve betimlemeleri eseri başka bir boyuta çıkarıyor.
Kesinlikle okunmaya değer harika bir eser.
Reklam
Elveda Gülsarı
Bazı vedalar vardır,
bir insana değil…
bir dosta edilir.
Gülsarı, bir attan fazlasıydı.
Tanabay’ın sustuğu yerde konuşan bir yoldaştı.
Elveda Gülsarı, yüreğe dokunan eserlerinden biridir. Gülsarı ile Tanabay arasındaki bağ, yalnızca bir insanla bir hayvanın değil, iki kadim dostun hikâyesi gibi derin ve sarsıcı biçimde işlenmiştir.
Okunacak güzel eserlerden biridir.
Kürk Mantolu Madonna
Kürk Mantolu Madonna gerçekten okuyanı içten içe kemiren bir ruh taşır, “melankoli” aslında Sabahattin Ali’nin karakterlerini kurarken bilinçli olarak işlediği bir yalnızlık ve içe kapanış hâli.
Yapıtın baş kahramanı Raif Efendi dediğimiz o “sıradan” adam, aslında hiç sıradan değildir. Dışarıdan bakınca silik, pejmürde, hayata tutunamamış gibi görünür; ama iç dünyasında bir kez gerçekten sevebilmiş bir adamdır. Ve o sevgi, onun hayatını kurtarmak yerine sessizce tüketir.
Raif Efendi ilk defa kendini anlayan bir ruhla karşılaşıyor: Maria Puder. Bu yüzden o aşk bir heves değil, varoluşsal bir bağ gibi. Aslında kendini tanımlama, kendini var etme…
Raif Efendi’nin hayatı, bir zamanlar gerçekten yaşadığı o kısa ama yoğun duygunun gölgesinde sönüyor. Ve en acı tarafı şu: Kimse onun ne yaşadığını bilmiyor.
Almanya’ya giden içe dönük, bir genç, hayatının aşkı ile kedini var etme çabası, sonra ayrılık ve bir daha kavuşamama. Arkada bir sürü anı ve küçük bir beden bırakarak Almanya’dan geri döner ve birilerinin baskısıyla başka bir gönüle zorlanır, başkasının gönlündeyken ne denilebilir ki!
Sabahattin Ali, ya insanı derinden sarsar, ya da içten içe hüzünlü bir kabulleniş bırakır…
Dönüşüm farklı bir eser, zira Franz Kafkanın eserleri sonradan anlaşılıyor zannımca.
Dönüşüm, insanın iç dünyasına en sert aynalardan birini tutar. Franz Kafka bunu öyle sade bir kurguya yerleştiriyor ki, bir oda, bir insan ve onun kusursuz dönüşümü…
Gregor Samsa’nın böceğe dönüşmesi, fiziksel bir değişimden ziyade farklılık, farkındalık. Asıl dönüşüm; ailenin bakışında, toplumun acımasızlığında ve insanın kendi değerini kaybedişinde yaşatıyor. O zaviyeden bakmaya zorluyor, kitap bittikten sonra daha da net anlaşılıyor. Kafka aslında şunu fısıldıyor;
İnsan, işe yaradığı sürece “insan”dır.
O küçük oda, tam bir zindan gibi…
Dış dünya ile bağın koptuğu, sesinin duyulmadığı, varlığının yavaş yavaş silindiği bir yer. Kafka’nın en çarpıcı yanı da burada: devasa trajedileri küçücük bir mekâna sığdırması.
Sade bir hikaye, masalsı bir anlatım ve ders niteliğinde bir sona varım.
Anlamsız hırslar, onaylanma arzusu, samimiyetten uzak bir dünya.
Kitabın özeti, en unutulmaz cümlesi de bunu anlatıyor zaten:
“İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Asıl olan göze görünmez.”
Farkındalık, zarif bir bakış açısı ama tüm gerçekliği ile acı durumları ortaya koyan bir kitap.
Reklam