Ekmek teknesine taşır korkusunu, bedeni tarla sayılan kadının ufku. Teslim kapısını açar resmi kurum. açılan o aralıktan girer içeri dipsiz kuyuya atılan şiir..
göğ(s)üme karlar yağıyor sevgili!..
kaldıkça yeniden filizlenir esaret. o çok özlenen aşka has suret bahçede gül ölürken görülür. sadakatin çelik kutsallığı kendi çöplüğüne gömülür..
göğ(s)üme karlar yağıyor sevgili!..
