“Kader evet... Bu çok katmanlı bir sorun... Her katmanını biz çözemeyiz, bizi de içine alan derin bir kuyu haline dönüşür ve zaten bir miktar bunun içerisindeyiz. Ve inanın şu andan itibaren bundan kurtulma şansımız yok.”
Her şeyin sırası aslında ters değil mi, yaşlı insanlar olarak dünyaya gelip doğumumuza kadar gençleşmemiz daha doğru olmaz mıydı? Ama zaten öyle. Doğumumuza yaklaşarak ölüyoruz. Ölmemizin ya da doğmamızın bir önemi yok, önemli olan tamamlanması, biz değiliz. "Ben", büyük döngüyü kabullenemeyecek kadar dardır, bu yüzden de çözülür.